اون روزا ما دلی داشتیم.....

واسه مردن جونی داشتیم......

واسه موندن کسی بودیم کاری داشتیم پاییزو بهاری داشتیم.....

تو سرا ما سری داشتیم عشقی و دلبری داشتیم.....

کسی آمدکه حرف عشق رو با ما زد دل ترسوی ما هم دل به در یا زد .....

به یک در یای طوفانی دل ما رفته مهمانی......

چه دوره ساحلش از دور پیدا نیست.....

یه عمری راه و در قدرت ما نیست ...

باید پارو نزد وا داد باید دل رو به در یا داد....

خودش می برتت هرجا دلش خواست ...

به هرجا برد بدون ساحل همونجاست ...

به امیدی که ساحل داره این دریا ...

به امیدی که آروم میشه تا فردا ...

به امیدی که این دریا فقط شاه ماهی داره ...

به عشقی که نمی بینی شباشو بی ستاره...

دل ما رفته مهمانی ؛ به یک دریای طوفانی ...